Bycie współczesnym nomadem dotyczy coraz większej liczby osób – zmieniających pracę, wynajmujących mieszkania, sezonowych pracowników czy podróżujących.
Doświadczenie przemieszania się z miejsca na miejsce, żegnania i konfrontowania z nowym jest dla mnie przedmiotem częstych obserwacji.
Zmiana położenia wiąże się z koniecznością oswojenia miejsca, wymaga podjęcia próby ponownego odkrycia, identyfikacji nowych punktów.
Coraz rzadziej jesteśmy w posiadaniu miejsca na własność i coraz rzadziej zamieszkujemy jedno miejsce przez całe życie. W sieci miejsc zamieszkanych czasowo powstaje pytanie, jak przestrzenna niestałość określa tożsamość współczesnych nomadów oraz w jaki sposób wykształcają oni poczucie przynależności.
Projekt dyplomowy obejmuje sekwencję cyfrowych obrazów wideo, konstruując narrację przestrzenno-czasową. Podejmując współpracę z odbiorcą, zapraszam go do poznawania historii z różnych perspektyw i w różnej kolejności, do budowania własnej mapy poznawczej.